[dit bericht is afkomstig uit de exclusieve mailinglijst over sjamanisme. je kunt je hier inschrijven.]

Hey lief mens,

Het liefst praat ik hele dagen over sjamanisme. Better yet, leef ik het sjamanisme voor.

Dit doe ik door het water te danken, wanneer het uit de kraan komt. Door voor mijn eten te zingen tijdens het koken, als teken van dankbaarheid. Door de wind te eren, wanneer ik buiten kom. En oh, zo veel meer.

Het sjamanisme is voor mij een ontzettend belangrijk anker in het herinneren wie ik ten diepste ben.

Namelijk een mens én ziel.

En natuurlijk… het is maar hoe je het zelf ziet, ervaart, beleeft en vooral hoe je er woorden aan geeft. Maar ik geloof echt dat bezieling en belichaming hetzelfde zijn.

Voel jij je volledig bezield en belichaamd?

Uit eigen ervaring wil ik je laten weten dat dit voor mij sowieso niet het geval was, de eerste 30 jaar van mijn leven. Ik miste veel stukken van mezelf. Delen die weg waren gevlogen, vanwege intense (traumatische) gebeurtenissen.

Hierdoor was ik nooit écht volledig thuis in mijn lichaam, simpelweg doordat het eerder niet veilig was om volledig thuis te zijn.

Het sjamanisme liet me de veiligheid in mijn eigen bestaan herinneren.

En dat geef ik je voor vandaag ook graag mee:

Dat je altijd gedragen wordt door jouw natuur.
Dat je altijd verbinding kunt maken met de elementen.
Dat de adem altijd hier en nu is.
Dat je altijd contact kunt maken met jouw voorouders.
Dat je mag zijn, precies zoals je nu bent.
En zo is het.

In Liefde,
Saraï

> Nieuwsgierig naar meer over sjamanisme? Schrijf je in voor mijn exclusieve lijst! En/of volg mij op Instagram, daar deel ik met liefde mijn vuur voor dit thema!