Ode aan de Nederlandse Boon

//Ode aan de Nederlandse Boon

Ode aan de Nederlandse Boon

Lieve peulvruchten, 

Bedankt dat jullie er altijd voor ons zijn. 

Van Jan Soldaat met zijn erwtensoep en De Bruine Boon in Leiden, tot Nederlands-Indische gekruide tempeh en on the go pompoen-hummus van de supermarkt. En van het citroenboontje en de Dik Trom erwt, tot de boerentenen en de krombek. Hoe kunnen wij ons ooit vervelen met jullie alom aanwezigheid?

Al ruim vijfhonderd jaar zijn jullie te gast in onze Hollandsche keuken, wat een nostalgie. Soms lijkt het of ons volk jullie is vergeten zo na de oorlog. Alsof met de wederopbouw, welvaart en de toenemende consumptie van dierlijke producten, jullie aanzienlijk minder welkom waren in Neerlands’ keuken. Maar jullie deden toch helemaal niet mee voor spek en bonen?

Gelukkig keert het tij, kan ik jullie met een gerust hart vertellen. Ons volk wordt namelijk steeds bewuster in het consumeren en zoals jullie als geen ander weten, groeien de bonen altijd naar de perse.

Minder dierlijk, meer plantaardig is de boodschap van de Gezondheidsraad. Het kwam zelfs op de beeldbuis bij Arjen Lubach. Dat is namelijk écht beter voor moeder Aarde die in snelvaart opwarmt en tevens ook voor onze eigen gezondheid. En bovendien uitstekend voor onze flexibiliteit, want jullie dagen ons uit om dat standaard AGV’tje onder de loep te nemen. 

Het Voedingscentrum adviseert in ieder geval om ten minste één keer in de week peulvruchten te eten. Dat advies valt natuurlijk in goede aarde. Want wat dachten jullie van een ovenschotel met witte bonen, grauwe erwten burgers of geroosterde kikkererwten? Bovendien is vlees op zo’n peulvruchten familiedagje niet nodig, gelukkig. 

Geef mij in ieder geval maar die peulvruchten, met hun extra vitamine V van veel Vezels, goede Voedingsstoffen en ruimschoots Variatie!

Liefs,

Jullie trouwe volger

2018-12-21T18:37:38+00:00